آیدا روز یکشنبه که از مدرسه اومد گفت که مریم دختر همسایه پایینی مون اومده مدرسشون و امروز سر کلاسشون بوده با همراهی مادرش که ببینند نحوه تدریس این معلم چطوریه ظاهرا از مدرسه ای که میره راضی نیستند وکلاس خیلی شلوغی داره
عصر خانم همسایه اومد خونه ما تا هم با من صحبت کنه وهم دفتر های آیداجون رو ببینه که معلمشون با اونها چطور کار کرده.دفتر ها رو هم با خودش برد تا بیشتر بررسی کنه اون ۳-۴ صفحه رو.

فردا که دغتر ها رو آورد گفت: مریم هنوز نتونسته تصمیم بگیره کدوم مدرسه بره قراره امروز رو خونه بمونه تا فکر کنه وتصمیم بگیره .برام جالب بود که یک دختر ۹ ساله چطور می تونه تصمیم بگیره که کجا بره به صلاحشه .من هنوز تو این سن مسایل مهم رو با ۲-۳ نفر درمیون می گذارم ومشورت می کنم وبه تنهایی سعی  می کنم تصمیم نگیرم.  شاید مشکل از من باشه

مامان قربون این عسل بره

امروز چهارشنبه آیدای گل کتابهای زبانش با کلی ذوق وشوق آورد

خدا رو شکر که که بالاخره مشکل دخترکم با کلاس زبان حل شد.تابستان برای ثبت نام بردمش آموزشگاه .از ماشین که خواستیم پیاده بشیم پرسید کجا میریم ؟ منم گفتم پیاده شو تا بهت بگم، که ای کاش داخل ماشین بهش می گفتم وپیادش نمی کردم .تا فهمید قراره بریم کلاس زبان چنان داد وبیدادی راه انداخت که نگو ونپرس .فریادهایی می زد که انگار بردمش کشتارگاه  ملت هم توری من رو نگاه می کردند که یعنی خجالت بکش این بیچاره طفل معصوم رو چه بلایی سرش آوردی که اینطوری گریه می کنه؟آخر سر با کلی عذر خواهی دوباره سوار ماشین کردمش واومدیم خونه.کلی هم با من دعوا کرده که اصلا با من در میون گذاشتی که منو ببری کلاس ؟همین طوری منو بردی می گی برو کلاس زبان؟باید به من فرصت بدی..بعدا فهمیدم چون یک بار با عمه اش رفته کلاس زبان اونها وسطح اون کلاس خیلی بالا بوده فکر کرده کلا همینطوریه .خانومی هم از پسش بر نمیادوپیشاپیش می ترسیده.طفلی

می تونیدمن رو توی چشمای آیدا جونم ببینید؟

توکه چشمات خیلی قشنگه        رنگ چشمات خیلی عجیبه

تو  که  این  همه نگاهت            واسه چشمام گرم و   نجیبه